زیره سیاه

زیره سیاه

زیره سیاه یا زیره کوهی یا زیره کرمانی عبارت از میوه های قهوه ای تیره یا سیاه و استوانه ای شکل و باریک است که از دو بخش نازک و چسبیده به هم تشکیل شده است . این میوه ها از گیاه زیره سیاه ، زیره کوهی یا زیره کرمانی با نام علمی Bunium Persicum ( Boiss ) B.Fedtsch از تیره چتریان ( Umbelliferae ) بدست می آید . زیره کوهی گیاهی است علفی ، کوچک ، دارای شاخه های فراوان و برگهایی بسیار ریزان با انشعابات زیاد و ریشه ای غده ای. این گیاه بومی کوههای مرکزی ایران بخصوص اطراف کرمان است .  طبیعت ، خواص زیره سیاه ، مقدار مصرف ، هشدارها ، عوارض ، تداخلات و نگهداری زیره سیاه به اختصار در زیر آورده شده است . لطفا قبل از خرید زیره سیاه به توضیحات محصول توجه فرمایید .

طبیعت :

گرم و خشک

خواص زیره سیاه :

• سوء هاضمه
• بادشکن
• ضدعفونی کننده
• ضد اسپاسم
• صفرا آور
• گرفتگی عضلات معده و روده*
• نفخ*
• احساس سیری*
• اختلالات عصبی قلبی معدی*
• بهبود تولید شیر مادران شیرده*
• قاعده آور*
• اشتها آور*
• درمان طپش قلب*
• ضد کرم*
• بادشکن*
• مدر*
• درمان سرفه و سستی عصب *
• مخلوط این گیاه با سرکه انگور در درمان جرب و کچلی قارچی سر مفید است *

توجه :

موارد ستاره دار “*” نیازمند به مطالعه بیشتری هستند .

مقدار مصرف :

۱ تا ۲ قاشق چایخوری دانه های زیره سیاه را له کرده سپس به آن ۱۵۰ میلی لیتر آب داغ اضافه کرده بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و پس از جدا کردن تفاله آن را مصرف نمایید. مقدار مصرف روغن این گیاه در هر وعده ۲ تا ۳ قطره روی یک حبه قند و یا ۱ تا ۵ گرم زیره است. مقدار مصرف روزانه روغن فرار زیره سیاه نیز ۳ تا ۶ قطره می باشد .

هشدار :

مصرف مقادیر زیاد روغن فرار حاصل از این گیاه به مدت طولانی منجر به بروز آسیب های کلیوی و کبدی می شود .

نگهداری :

در ظروف شیشه ای یا فلزی و دور از نور و رطوبت نگهداری گردد

توجه به این نکته ضروری است :

تصور این که «داروی گیاهی اگر نفع نداشته باشد، ضرر نیز ندارد»، بر هیچ پایه‏ ی علمی استوار نیست. لذا توصیه می‌شود که در صورتی که خواستار استفاده از گیاهان دارویی می باشید حتماً با متخصص مشورت نمایید و اقدام به مصرف خودسرانه ننمایید .

برگرفته از :

متداولترین گیاهان دارویی سنتی ایران

مرجع گیاهان دارویی ۲ جلدی

مخزن الادویه

معارف گیاهی ۸ جلدی